Vertrek

Vertrokken uit Dijon, uitgewuifd door onze gastheer Jean-Pierre Dubrule.

Sacramentskoor vereeuwigd in kerk in Dijon

Zo langzamerhand gaat u zich misschien afvragen of er nog wel gezongen is in Dijon. Uiteraard is dat het geval geweest. Nadat we de stad hebben bekeken, zijn we aan het eind van de middag naar de kerk van St. Michel gegaan om daar tijdens de mis te zingen.

Aan het eind van de dienst werd een glasraam onthuld dat aan de kerk geschonken is door Jean-Pierre Dubrule. Hij heeft jarenlang in Breda gewoond en is een grote vriend van het Sacramentskoor. Hij heeft ook de reis naar Dijon mogelijk gemaakt.

In Dijon steunt hij de restauratie van verschillende kerken en toen hij een glas-in-loodraam met een afbeelding van St. Michel kon aankopen, bestemde hij dat voor de kerk in Dijon die aan deze heilige is toegewijd. Zoals gebruikelijk staat de naam van de schenker vermeld op het raam: heel bescheiden in een klein hoekje. Maar er staat ook bij dat op die dag het Sacramentskoor in deze kerk heeft gezongen.

De Middeleeuwen en de Arbowet

Eigenlijk is het een beetje flauw: we hebben een van de arbeiders die op middeleeuwse wijze het kasteel Guédelon aan het bouwen zijn betrapt. Hij had zijn hoed afgezet en op de foto zien we dat er een moderne helm onder zit. Dat zal wel moeten van de Arbowet.

Een beetje flauw, inderdaad, omdat hier al jaren enorme inspanningen worden geleverd om op een zo authentiek mogelijke manier een middeleeuws kasteel te bouwen. Het is na het hospice de Beaune de grootste toeristische trekpleister van de streek met 300.000 bezoekers per jaar.

Het is zeer zeker de moeite waard om er te gaan kijken. Wij behoorden tot de laatste bezoekers dit jaar. In de winter kan er niet gewerkt worden, maar op 16 maart gaat het weer open. Voor meer informatie zie www.guedelon.fr

Middeleeuwen

Terug uit de Middeleeuwen. Hier wordt een middeleeuws kasteel gebouwd
met middelen uit de Middeleeuwen. Buitengewoon interessant, mede
dankzij een perfect Nederlandstalige gids.

Tussenstop

Normaal zou je er nooit komen, maar omdat we tijd over hebben stoppen we een uurtje in Cravant: een dorpje rond een middeleeuws kasteel en een kerk. De kerk is dicht, maar op de poort van het kasteel hangt een briefje dat het elke dag open is. We hoeven alleen aan te bellen. Dat doen we, maar het kasteel blijkt nog uitgestorvener dan het dorp zelf.

Prehistorie

We zijn weer boven de grond, na kunst van 20.000 jaar geleden te
hebben bezichtigd.

Eerste nacht

Een vergelijkend onderzoek heeft vannacht aangetoond dat het inderdaad beter is met het raam dicht te slapen. Treinen, het autoverkeer en nachtelijk uitgaanspubliek verstoren anders de nachtrust. Maar gelukkig heeft het hotel niet op isolatie bespaard: de twee dubbele ramen en het rolluik zorgen ervoor dat je er niets van merkt.

Zometeen vertrekken we naar de prehistorie.